7,62 mm karabinek EZ-B

Broń powstała w połowie lat 70., w ramach programu EZ (Experimentální Zbraň, czyli Broń Eksperymetalna). Miroslav Fiser stworzył na bazie standardowego karabinka armii czechosłowackiej - vz.58 (Sa-58) - konstrukcję w układzie bez kolby właściwej. Prace nad bronią rozpoczęły się w 1975, zakończyły w rok później po zakończeniu prób modelu funkcjonalnego oraz całego programu EZ.

W karabinku EZ-B pozostawiono bez zmian komorę zamkową z vz.58 (Sa-58), znacznej przebudowie uległ mechanizm spustowy, który został wysunięty daleko przed gniazdo magazynka i połączony z zaczepami bijnika za pomocą długiej szyny spustowej. Zmiana układu broni wymusiła również daleko posunięte modyfikacje przyrządów celowniczych. Podstawę muszki przesunięto do miejsca w którym zaczyna się łoże, została ona również znacznie podniesiona. Odpowiadało to zmnianie wysokości ułożenia komory zamkowej względem ramienia - jak każda konstrukcja w układzie bez kolby właściwej, również i EZ-B jest w układzie liniowym. Wysokiej muszce musiał towarzyszyć równie wysoko umieszczony celownik, a z racji zmiany układu i skrócenia linii celowniczej, nie można było wykorzystać dotychczasowego. Twórca wybrnął z tego problemu w dosyć kuriozalny sposób - stworzył krzywiznowy z ramieniową szczerbiną. Do szczerbiny na końcu dotychczasowego ramienia przylutowano prostokątną płytkę (60 mm długości, 10 mm szerokości) z otworem przeziernika. Z uwagi na to, że takie rozwiązanie było nie do przyjęcia w broni wojskowej, w docelowej konstrukcji zamierzano zastosować - na wzór brytyjskich karabinków EM-1 czy EM-2 - lunetkę celowniczą, zamocowaną na aluminiowym chwycie transportowym, w jaki wyposażona była broń.