Współczesna polska broń w układzie bull-pup¹:

Pierwsze, pojedyncze egzemplarze broni w układzie bez kolby właściwiej pojawiły się w Polsce pod koniec lat 90. Nie była to broń budowana od podstaw jako bezkolbowa, ale adaptacje istniejących karabinków automatycznych. Pierwszy model, jaki się pojawił, była to głęboko zmodyfikowana wersja 7,62mm karabinka AK, skonstruowana i wykonana w Zakładzie Konstrukcji i Eksploatacji Broni Palnej Instytutu Techniki Uzbrojenia Wojskowej Akademii Technicznej w ramach pracy dyplomowej realizowanej przez ppor. Jacka Bożejkę, którą kierował płk mgr inż. Witold Koperski - 7,62mm karabinek wz. 1997 (określany również od nazwiska konstruktora jako BOŻ-1). Istota modernizacji polegała na przesunięciu mechanizmu spustowego przed magazynek i zastosowaniu kolby obejmującej komorę zamkową (zredukowano tym samym tradycyjną kolbę do krótkiego trzewika). Ponadto zaprojektowano i zmieniono lufę, komorę zamkową, celownik, kolbę, nakładkę rury gazowej oraz mocowanie (zatrzask) pokrywy komory zamkowej. Prototyp został sprawdzony w strzelaniu z wynikiem pozytywny. Kolejnymi konstrukcjami były modyfikacje 5,56mm karabinka Beryl wz. 1996 - stworzono eksperymentalną konstrukcję o łożu wykonanym z drewna, zrealizowaną przez sierż. pchor. Michała Binka i ppłk dr inż. Ryszarda Woźniaka określaną od nazwiska twórcy 5,56mm karabinek BIN oraz przygotowano projekt dalszej modyfikacji broni. Zrezygnowano min. z łoża, zastępując go trzewikiem mocowanym do tylnej części komory zamkowej i zmieniono samą komorę, mechanizm spustowo-uderzeniowy oraz przyrządy celownicze. Broń otrzymała oznaczenie 5,56mm karabinek BIN-21. Nie wiadomo jeszcze jakie będą dalsze losy karabinka i czy zostanie on wprowadzony do produkcji seryjnej.

Pierwszym modelem budowanym zupełnie od postaw w układzie bez kolby właściwiej jest 12,7mm wielkokalibrowy karabin wyborowy WKW Wilk opracowany przez zespół konstruktorów z Ośrodka Badawczo-rozwojowego Sprzętu Mechanicznego w Tarnowie. Konstruktorem prowadzącym jest Aleksander Leżucha. Jest to broń powtarzalna, dostosowana do amunicji 12,7 x 99mm (.50) Browning, zasilana z dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 7 nabojów, wyposażona w swobodnie pływającą lufę mocowaną tylko w jednym miejscu. Obecnie prowadzone są dokładne badania karabinu, a z początkiem roku 2003 ma trafić na wyposażenie oddziałów WP. Według założeń każdy z 10 batalionów sił lekkich ma posiadać 27 karabinów tego typu, oznacza to, że zamówienie obejmie około 300 sztuk broni, zamawianych w partiach po 50-60 rocznie. W dalszej kolejności WKW ma trafić do uzbrojenia jednostek specjalnych, batalionów ciężkich, przyszłych oddziałów piechoty morskiej etc. Broń waży około 16kg z celownikiem optycznym a jej długość całkowita wynosi 1350mm (w tym lufy 880mm).

---

1. Zdjęcia karabinków pochodzą z artykułu M. Binka i R. Woźniak, "5,56mm karabinek wz.1996 BERYL w układzie bezkolbowym", zamieszczonego w WPTiL numer 5/2002. Zdjęcie karabinu wyborowego WKW pochodzi z tekstu G. Hołdanowicza, pt. "Tarnowski WKW", opublikowanego w RAPORcie 09/2002. Dokładniejsze informacje w podane zostały w bibliografii.^